නික්ම ගොස්

සිනා සැරිසරන මුවග සගවා කදුළු නෙතු තුල අහිමිවූ ප්‍රේමය පණ අදින දමා සිත යට අදුරු මුල්ලට තබන විට පියවර අනාගතයට බියවද්දන සිහින අතීතය අරුමය අමතක නොවන තැන මිහිදන් කල මතකයේ රිදිල්ල කෑ ගසා හඩන වදන් වල සැර ඇසේ නම් අහගන්න සදහටම නික්ම ගොස් හමාරයි අතීතය ෆාතිමා බෙසූනා Spread the love!            Read More

අතරතුර

ජීවිතත් බිළිවෙලා පවුල් අවතැන්වෙලා රටම අතරමංවෙලා එත්, කුහකකම් රජවෙලා කෑම පැකට්ටුව පවා වතුර බෝතලය පවා යනෙන ගමන් දන්දුන්නා නමුත්, වෙනකෙනෙක් නමගත්තා පන්සලෙත් බත් ඉව්වා පල්ලියේත් බත් ඉව්වා කුසගින්න නිවිලගියා සමහරෙක්, අන්තවාදය වැපිරෙව්වා ආධාර ගලා ආවා සිතට සැනසුම ආවා අමාරුවෙන් හරි බෙදාහැරියා ඒ අතර, කළු කඩත් බිහිඋණා දේශප්‍රේමය උදුදුවා ජීවිත පරදුවටතියා එකාමෙන් එක්‌උනා එයටත්, ජාතිවාදීන් මැදිඋනා […]Read More

Pray for #SriLanka

Pray for Sri Lanka…. මම නම් දන්නේ නෑ මහත්තයෝ මේ ඇස්වලින් දකින දේවල් කොහෙද තියෙන්නේ කියලවත් දන්නේ නැති හිත කොහොම දරාගන්නවද කියලා. අනේ මන්ද මේ මිනිස්සුන්ගේ ඔලුගේඩිවලට හෙණ ගහලද කොහේදෝ. දුක නැතිව නෙවෙයි මහත්තයෝ, අපිට තියෙන්නේ හරි සංවේදි හිත්. ඒත් අපිට පුළුවන් සාධාරණය අසාධාරණය වෙන වෙනම දකින්න. අනික අපි නොදන්නවා නෙවෙයි ඔය කෑ ගහන්නේ තමන් […]Read More

ආත්මාර්ථයේ තතු

අගක් මුලක් නැති දිගක් පළලක් නැති පස්ගොඩකට බිලි උනු සියක් ජිවිත,, අහස් ගව්වම පරදවන්නට කරට කර නැගි දුහුවිලි තට්ටුව,, එක දිගට ඇදි කොංක්‍රීට් වනාන්තර දියට ගිල්වූ අරුම වැස්සක්,, අහිමි සුරසැප අහිමි ජිවීත අතර ඉතිරි වූ තවත් දිවියක්,, වියෝ වියරුව පණ ගැහෙන තැන කීවේ දෙවියන් නැති වගක්,, කියනු බැරිදා කරබා ඉන්නම් ඔබම නැවතී සිතුවානම්,, කැපූ ගහකොළ […]Read More

වැහි බිඳුවත් කුහක හිතත්

කේඩෑරි වූ මහා පොළව ඉරිතැලී ගොස් දුක් විදින දවසක වැහි බිඳුවක් වැටී අතුරුදහන් වූ පසු නිමේශයකින් ගිණි පුපුරු පිටවෙන මහා පොළොවක තතු නිවාලන්නට හෙමි හෙමින් පතිත වූ වැහි බින්දු එකින් එක මදි නිසා පිපාසිත රකුසු බිම සංසිදලන්න දවසකුත් දෙකකුත් පහුකරන් තවමත්ම ඇද හැලෙනකොට ගරහන්න පටන්ගෙන කුහක හිත,, කියාදෙන්න කවුරුම හරි ඒ හිතට මේ වැටෙන නොනැවතෙන […]Read More

කදුළු දිනුවා

නැතුවා නොවෙයි කදුළු වගුරන්න, අකමැති නිසාවෙන්මත් නොව හිතන්නේ පරදන්න, මා පරදවන කදුල මක් කරන්නද පින් මද කල රිදවා අදුරු මතක, දවාලන විට සියොළග අවුලුවාලන විට ළග ඉන්නවුන් දමා අගුරු තව තව පුපුරු ගසමින් නගින ගිණි කදු ජිවිතයේ මන්දස්මිතිය ගිලගෙන තමන්ගේ යැයි කියමින් දැවටෙන්නාවූ හිවල් වෙස්ලත් හතුරු මිතුරන් ගොඩ ගසන හෙවනැලි අතීතය මතක හැරදා පැන දුවන්නට […]Read More

දියණියයි මා කුස නූපන්

  එපා අම්මේ තලන්නට මා මනස නොදන්නේද ඔබ උසුලුන වග ජීවිත දෙකක් මා තුල ස්නේහයෙන් ඔබේ පුතණුවන් මා මනසේත් ඔහුගේ පුතණුවන් මා කුසෙහිත් දරාගන්නට බැරිය මා හට කුරිරු වදන් දෙකන් පෙති සිසාර හදවතට බැස ගොස් වද දෙන තරමක් උල් පිහියෙකින් විටින් විට අනින්නාසේ රිදුම් දෙයි සිරුර හැමවිටම.. අහන්නම් එකම එක ප්‍රශ්නයක් ඔබෙන් නිහඩතාවය බිද දමා […]Read More

හමුවෙමු දවසක

අතීතය සුවද දී හිනැහුනා අද වෙනස් නොවූ මංපෙත් දිගේ ඇදෙන විට සුවද සල් මල් උමතු කරවද්දී ආදරණීය මතකයන් ඇවිද්ද තෘප්තිය පුරුදු සෙනෙහසත් සමග මතක් වූවා ඔබත් ඔවුනුත් නැති වග දගකරමින් ඔච්චම් කරමින් උඩවත්ත කැලයම දෙවනත් කරන්නට ගල් ලෙනේ ගල් බංකුවක සින්දුවක් කියන්නට වදුරු පැටවුන්ට විරිත්තන්නට කමක් නැහැ දවසක ආයෙමත් හමුවෙමු හමුවෙලා හිනැහෙමු හිනැහිලා වෙන්වෙමු ඉස්සර […]Read More

සීතල ආදරය

  සීතලම හිරිගඩු පිපෙන රාත්‍රියක කළුපාට අහස දෙස බලාගෙන තරුකැට එකින් එක ගනිමින් ජීවිතේ පින්පාට සොයන මගේ සිත එකට උන්නත්,, ඔබ එකමගකත් මා තව මගකත් ගමන් කරනයුරු බලා හූල්ලන තරමක්…..   පාට ඉහිරී ගිය වස්සානයක එක්කහු කරන්නට තනන පාට පොඩි පපු කුහරයම කොනිත්තා දවන අමිහිරිම සිහිනයක මතකය දෝත් පුරා එක්කරන් වෙන් වෙන්නටත් බැරිව ලං වෙන්නටත් […]Read More

අමතකව ගිය ගින්න

දිනෙන් දින උග්‍ර වන පිපාසිත ගිනි දැල්ල බිලිගනිද්දී ජීවිත… මිනීමස් රසවිදින බඩජාරි තිරිසන්නු, ඔවුන්ගේ මුවින් ගිලිහෙන මස් වලට පොරබදන මිලෙඡ්ඡ අධමයින්… පිළිකුලෙන් ඉවතලන කටු උරන නරුමයින් පවා අමතකව ගිය අසික්කිත සමාජය… මිනිසත්කමේ උච්චතම පිරිහීම ගෙල සිදලා දැමූ කල, ඉතිරි පාපීතර නරපණුවන් දවන්නට මග බලන දිනෙන් දින උග්‍ර වන, පිපාසිත ගිනි දැල්ල අමතකව ගිය අපා ගිනි […]Read More